İstifa dilekçesi

Kıdem tazminatı

İstifa eden işçi kural olarak kıdem tazminatı alamaz. 1475 sayılı Kanun md. 14 tazminatı yalnızca sayılan hâllerde ve her tam hizmet yılı için öngörür; bu nedenle en az bir yıl çalışmış olmak gerekir. İşçinin kendi ayrılması bakımından bu hâller şunlardır:

• İş Kanunu md. 24’teki bir sebeple fesih (örneğin ücretin ödenmemesi);
• muvazzaf askerlik;
• yaşlılık, emeklilik veya malullük aylığı ya da toptan ödeme almak amacıyla ayrılma; bu durumda işçi, aylık veya toptan ödemeye hak kazandığını ve bunun için kuruma başvurduğunu belgelemelidir;
• md. 14’te sayılan sigortalılık süresi ile prim gün sayısının tamamlanması üzerine kendi isteğiyle ayrılma;
• kadın işçinin evlendiği tarihten itibaren bir yıl içinde kendi isteğiyle ayrılması.

Bu sebeplerden birine dayanılıyorsa dilekçede açıkça yazılmalıdır. Md. 24’teki bir sebep varsa sözleşme bildirim süresi beklenmeden de feshedilebilir.

Bildirim süresi

• Md. 17’deki bildirim süreleri belirsiz süreli iş sözleşmelerine ilişkindir; bu örnek de belirsiz süreli sözleşmeler içindir.
• Bildirim şartına uymayan taraf, bildirim süresine ilişkin ücret tutarında tazminat öder (md. 17). Bu kural, bildirimde bulunmadan işten ayrılan işçiyi de bağlar.
• İşveren bildirim süresi içinde günde en az iki saat, ücret kesmeden yeni iş arama izni verir. İşçi isterse bu saatleri birleştirerek toplu kullanabilir; bunu işten ayrılacağı günden önceki günlere rastlatır ve işverene bildirir (md. 27).
• İş sözleşmesini sona erdiren bildirimler her hâlde yazılı yapılır; bildirim imza karşılığında veya işçinin yazılı kabulüyle kayıtlı elektronik posta (KEP) yoluyla yapılır (md. 109). Dilekçenin, işverenin alındığını gösteren imzası ve tarihi bulunan bir örneğini saklayın.